וְאֶת־בַּת־פַּרְעֹ֗ה הֶעֱלָ֤ה שְׁלֹמֹה֙ מֵעִ֣יר דָּוִ֔יד לַבַּ֖יִת אֲשֶׁ֣ר בָּֽנָה־לָ֑הּ כִּ֣י אָמַ֗ר לֹא־תֵשֵׁ֨ב אִשָּׁ֥ה לִי֙ בְּבֵית֙ דָּוִ֣יד מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵ֔ל כִּי־קֹ֣דֶשׁ הֵ֔מָּה אֲשֶׁר־בָּֽאָ֥ה אֲלֵיהֶ֖ם אֲר֥וֹן יְהוָֽה׃ (פ)
און פַּרעהס טאָכטער האָט שלמה אַרױפֿֿגעבראַכט פֿון דודס-שטאָט אין דעם הױז װאָס ער האָט פֿאַר איר געבױט, װאָרום ער האָט געזאָגט: מײַנע אַ װײַב זאָל ניט װױנען אין דעם הױז פֿון דוד דעם מלך פֿון ישׂראל, װאָרום די ערטער זײַנען הײליק, װײַל צו זײ איז געקומען דער אָרון פֿון גאָט.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.